Gunfactor, kwaliteit en goed personeel. Daar gaat het om!
Familiebedrijf Beelen Dakdekkers in Budel bereikt mijlpaal
Dakdekker Thieu Beelen is 76 jaar en staat ondanks die hoge leeftijd nog elke dag op het dak. In 1980 startte hij in zijn eentje Beelen Dakdekkers in Budel. Nu, veertig jaar later, werkt zijn hele familie enthousiast mee in het bedrijf. Zijn eigen vrouw Tonnie, zoon Johan met zijn vrouw Jordine, én de kleinzonen Jim en Jardi. Jim is de beoogde opvolger van zijn opa en leert van hem alle kneepjes van het vak: “Op de dakdekkersopleiding leerde ik alle basiskennis, maar van opa leer ik alle praktische zaken over hoe je een mooi familiebedrijf goed runt.”
“Ik weet niet beter dan dat we alles samen doen”
Slechts veertien jaar was Beelen senior, toen hij als jonge jongen bij een loodgieter begon te werken, die er ook daken bij deed. Toen hij zesendertig was, trok hij midden in de crisis de stoute schoenen aan en startte zijn eigen dakdekkersbedrijf. Met goed resultaat, want hij heeft inmiddels twintig werknemers en de zaken gaan uitstekend. “Ik doe de planning, stuur alle mensen aan, rij alle bouwplaatsen af waar onze mensen zitten om te controleren of alles goed gaat, regel het meer- en minderwerk en ga ook nog het dak op. “Ja, ik ben een krasse kerel hoor”, zegt hij lachend, “mij krijg je niet van het dak af!” En zijn zoon en kleinzonen lachen mee. Opa is een taaie.
Iedereen vaste taken
In het familiebedrijf heeft iedereen zijn vaste taken. “Ik weet niet beter dan dat we alles samen doen”, zegt opa Thieu. Zijn vrouw Tonnie verzorgt nog steeds de administratie en betalingen en zoon Johan en Jordine werken op kantoor. Johan ging als kleine jongen al vaak met Thieu mee en vanaf zijn zestiende startte hij direct na school bij zijn vader in het bedrijf. Hij is de calculator en onderhoudt het contact met de woningbouwverenigingen en de genie. Verder verzorgt hij alle aanbestedingen, de coördinatie van het serviceonderhoud en het aansturen van grote bouwwerken. Kleinzonen Jardi en Jim werken op het dak.
Hoge gunfactor
Beelen Dakdekkers werkt vooral in Limburg. De concurrentie is groot, maar toch zit de orderportefeuille steeds vol. “Slechts één keer heb ik het de afgelopen jaren echt moeilijk gehad, nadat een paar aannemers failliet gingen. Dat heeft me verdorie tonnen gekost! Dan krijg je wel een klap hè? We hebben zo’n grote gunfactor, omdat we kwaliteit leveren, altijd ons woord houden en goed zorgen voor ons personeel”, zegt Thieu. “En als er eens een keer een klant ontevreden is, sturen ze mij erop af. Dan lossen we het op.” Ook in corona-tijd wordt doorgewerkt. De mannen werken in vaste groepjes van twee. Voor elk groepje regelt Thieu apart vervoer. Was hij niet bang dat hij met carnaval ook ziek was geworden? “Nee”, lacht Thieu. “Daar doe ik niet aan mee. Ik vertrek dan met de vrouw altijd naar ons huis in Sauerland. Lekker in alle rust bijtanken.”
40-jarig jubileum
Blij met wijze van aflevering
Beelen is dealer van Wédéflex en werkt graag met de gecacheerde EPS-platen die Kingspan Unidek exclusief voor Wédéflex produceert. “Wij werken elke dag met Unidek-producten. Hun spullen zijn van goede kwaliteit, toekomstbestendig en recyclebaar. Belangrijk voor bedrijven, maar de consument houdt daar minder rekening mee. En wat heel fijn is: als we bijvoorbeeld een bestelling doen voor 11 woningen met verschillende bovendaken, dan krijgen we de materialen genummerd en per dak aangeleverd. Fijn werken is dat.” Die EPS-platen met cacheerlaag van Unidek liggen overigens ook op het dak van de nieuwe bedrijfshal in aanbouw. Die moet kort na de bouwvak klaar zijn, want de familie wil dáár hun 40-jarig jubileum groots gaan vieren met familie en personeel. “Ja, dat wordt een mooi feest”, glundert Thieu Beelen.
Loodzwaar beroep
Het werk van een dakdekker is loodzwaar. Thieu begint elke ochtend om kwart over vijf met het klaarmaken van de bonnen voor alle auto’s. Johan, Jim en Jardi zijn om 6.00 uur ook op de zaak. De mannen komen rond half zeven/kwart voor zeven, krijgen de bonnen waar ze heen moeten en laden zelf hun wagen. Daarna maakt Thieu de planning en bezoekt hij hun projecten. “En dat ben ik mijn kleinzoon nou aan het leren. Hedde ge nog even tijd om hem te spreken?”
Bedrijf in de familie houden
Jim is 26 en weet precies wat hij wil. “Ik wilde altijd al dakdekker worden. Andere jongens hadden bijbaantjes in de supermarkt, maar Jardi en ik stonden al op het dak toen we veertien waren. En vergis je niet hè. Ons werk gaat bijna altijd door, of het nou 10 graden vriest of tropisch heet is. En dan is het ‘s zomers op het dak nog bijna tien graden heter ook. Zeker als we ook met een brander werken. Jardi en ik gaan ons nu specialiseren. Opa leert me nu plannen, de bouwplaatsen afrijden en calculeren. Ik moet alle facetten van het bedrijf leren beheersen. Daarom is het belangrijk dat ik gewoon als sjouwer ben begonnen en mezelf heb opgewerkt. Dan krijg je ook geen scheve gezichten. Als ik nu tegen de jongens zeg ‘ga dat maar zo en zo maken’, nemen ze dat van me aan, omdat ik respect heb opgebouwd. En niet omdat ik de kleinzoon van de grote baas ben.”
Kleinzoon Jardi gaat buitendienst verzorgen
Jim: “Jardi gaat zich over een tijdje meer richten op het draaiende houden van de buitendienst, zodat ik meer naar binnen kan om werkzaamheden te verrichten. Ik wil opa’s aanpak graag voortzetten en het bedrijf in de familie houden. We hebben een fijn, jong team van twintig man. Groter hoeft niet. Als je groter wordt, heb je minder overzicht en minder persoonlijk contact met je mensen.” En op de vraag of ze straks tijdens het eten ook over het werk praten: “Nee, écht niet! Ook niet op verjaardagen. Opa heeft thuis niet eens een computer of laptop ofzo. Dat wil hij thuis helemaal niet hebben.”
Meer weten? Kijk eens op www.dakdekkerbeelen.nl of neem contact op met Kingspan Unidek.
